Abdominale remmingen

Het is voorjaar en ongemerkt is Geraldine een paar kilo’s zwaarder  geworden. Net nog geen Rubensvrouwtje, maar toch wordt het tijd om er iets aan te gaan doen. Het strand lokt en de bikini moet weer passen. Een onverwachte gebeurtenis leidt er toe dat Geraldine naar de sportschool moet. En je weet… dat werkt op haar fantasie.

Stoppen met roken is natuurlijk een hele stap als je dik tweederde van je leven stug hebt doorgerookt. Mijn poging lijkt dit keer geslaagd, maar de kilootjes vliegen er ongemerkt aan. Vlak voor de vakantie beginnen de zwembandjes te groeien. Nu de kleding bloter wordt valt het pas op. Wie stopt met roken heeft opeens zeeën van tijd, zo lijkt het wel. Daarom ben ik maar begonnen met een grote opruimwoede. Net als ik midden in de rommel sta en me opricht van een intensieve klus knak ik door mijn rug. Ik kom niet meer overeind. Ik kruip naar de bank en veeg met mijn laatste krachten de troep van de bank. Als een gewond dier stort ik neer. Wachten tot het overgaat. Maar het gaat niet over. Ik voel me opeens 83 en oud. Mijn fysiotherapeut controleert twee dagen later hoe het met de conditie is gesteld. Hij laat me in alle bochten kronkelen en kan maar één conclusie trekken: abdominale remmingen. Om die opmerking alleen al moet ik lachen. Een hele charmante manier om te zeggen dat mijn buikje bij bepaalde bewegingen in de weg zit. En dat laat ik me natuurlijk geen twee keer zeggen. Ik besluit met spoed te gaan trainen bij de sportschool.

Mmmmm zweetgeurtjes

Het duurt niet lang of ik zit al weer volledig in het ritme. Lopen, fietsen, roeien, traplopen en een ski-apparaat moeten snel een einde maken aan mijn overgewicht. Met frisse moed en een stil verwijt aan mezelf dat ik dit al veel eerder had moeten doen ga ik aan het werk aan mezelf. Hoe vaker ik train hoe meer lucht ik krijg, en hoe meer lucht ik krijg, hoe meer ik behoefte heb aan een gezellig praatje zo links en rechts. Tenslotte barst het hier van de zweetgeurtjes en ik weet uit ervaring dat dit een inspirerende uitwerking heeft op vrouwen. Zij krijgen na het opsnuiven van verse mannelijke zweetgeur meer zin in seks. Na een week krijg ik oog voor alles om mij heen in de sportschool. Hier trainen heel wat vogels van diverse pluimage. Dikke mensen, dunne mensen, sportmensen, gezelligheidsmensen. Ook van mijn leeftijd. Het werkt op mijn fantasie, al die mensen die bewust met hun lijven bezig zijn. Doen ze dat alleen voor zichzelf of?

Sjans

“Volgens mij gaan er heel wat mannen naar de sportschool op zoek naar een leuke vrouw”, zo reageerde mijn koppelvriendin gretig toen ik haar over mijn nieuwste activiteiten vertelde. De volgende keer dat ik op de sportschool ben krijg ik al rondkijkend toch sterk de indruk dat ze gelijk heeft. Die leuke ietwat oudere man die bij de eerste ronde naast me trainde op de fietsen, sluit zich even later bij me aan op de loopband. Als ik besluit een pauze in te lassen schiet hij naast me op de kruk aan de bar en hij biedt me een vitaminedrankje aan. Die sla ik niet af en we raken al gauw geanimeerd in gesprek. Over sporten, lijnen, afvallen en conditie krijgen. We hebben heel wat gemeen, zo lijkt het wel. Ik kijk hem steels aan en hij lacht terug.

Seks in de kleedkamer

Nu snap ik waarom men oudere mannen ‘interessant’ noemt. De levenservaring straalt er vanaf. Ik probeer me voor te stellen hoe het liefdesleven met deze man moet zijn. Ze schijnen meer uithoudingsvermogen te hebben en zichzelf goed te kunnen beheersen. Mmm, een beetje opgewonden raak ik er wel van. Ik krijg bijna de neiging om hem over die lekkere haartjes van zijn benen te aaien… Mijn ogen glijden monsterend over zijn gespierde benen. Is het nu zo warm in die sportschool of lijkt het maar zo. Gisteren las ik op internet de vraag aan mensen wat de gekste plek was om seks te hebben. Er noemde er eentje de kleedkamer van de sportschool. Ik zag me al in gedachten liggen tussen al die losse sportschoenen op die drie planken van het zitbankje, of half staand, mijn handen geklemd om de kledinghaken terwijl hij zijn gang gaat met dat lekkere harige lijf van hem tegen de mijne. Owhh het enige waar ik me nog op kan focussen is afleiding! Ik kan me bijna niet meer beheersen. Een diepe zucht ontsnapt. Ik voel al mijn vochtplekken vollopen.

Empire State building

“Ik kom niet alleen om te kletsen”, zo laat ik hem weten, en kwiek schiet ik van mijn barkruk. Ik moet me vermannen, beheersen. Ik bind de strijd met mijn abdominale remmingen nog eens extra aan en schiet ik in de roeistoel en om het uurtje vol te maken ga ik nog eens naar het vreselijkste toestel wat ik kan vinden: de steps. En daar staat ie weer naast me te zweten, mijn nieuwe sportvriend. Ik weet even niet veel te zeggen, maar kan mijn lucht ook beter gebruiken om te trainen met dit apparaat. Voordat ik het weet loop ik 84 verdiepingen naar boven en ik waan me in gedachten al op het Empire State Building onderweg naar de top. Ik krijg het gevoel dat ik nog even uit zijn buurt moet blijven, anders vergrijp ik me aan hem. Gelukkig loopt hij naar de gewichten, iets waar ik niets van moet hebben. Ik groet hem en houd het voor gezien.

Kus

In de kleedkamer overdenk ik de mogelijkheden. Is hij alleen uit op een vriendelijk gesprek of is hij op de flirttoer. Mijn hoofd slaat op hol als ik alle mogelijkheden ga afwegen. Ik voel me enigszins gevleid met het idee dat ik sjans heb. En dat met dat buikje van me. Vol goede moed loop ik de kleedkamer uit. De enige remmingen die ik heb zijn mijn abdominale remmingen, zo besef ik met een lachje. Ik kijk rond of ik hem nog ergens zie. Misschien is hij ook bezig in de kleedkamer. Terwijl ik me alvast langzaam naar de uitgang begeef, afwachtend of hij achter mij aankomt krijg ik het antwoord op mijn vragen. Ik zie hem nog net in een roze truttenschuddertje stappen. De dame aan het stuur krijgt een innige kus voordat ze wegrijden. Die kus had ik wel even willen incasseren.

Inwendig blauwtje

Ik herstel me snel en loop naar mijn auto verderop. Ik voel me even belachelijk, boos vanwege de aanmoedigingen van mijn vriendin die voor de zoveelste keer nergens op slaan. Maar dan schiet ik in een daverende lach om mijn eigen inwendige blauwtje. De frisse lucht van buiten doet zijn werk. Ik voel me gevaarlijk vrolijk. Het gaat zomeren binnenkort, en in mijn hoofd is het al volop bezig. Moeders hou je zonen binnen…Geraldine rekent binnenkort af met ál haar remmingen!

Please follow and like us: