Je eigen veilige shit

“Neem een man zoals je vader”, zei mijn moeder altijd als wij volgens haar weer eens met het verkeerde vriendje thuiskwamen. Nou, voor zo’n man haalden mijn en ik zussen natuurlijk onze neuzen op. De man was altijd aan het werk en als hij thuis was, was hij of geestelijk afwezig, of hij zat met zijn neus in de boeken. Nee, de nieuwste relatie van Geraldine is toch net even iets anders… of niet? 

Sjonge, ik ben er toch wel flink van overtuigd dat de relatie die ik nu heb totaal niet lijkt op mijn vader.  Ik kan het er uren over hebben. Mijn vader is duidelijk een workaholic. Gelukkig is mijn vriendje niet zo, liever lui dan moe qua werkinzet. Wel houdt ie van sporten. En daar geeft mijn vader weer helemaal niet om. Eerlijk gezegd denk ik dat ik met de keuze van deze levenspartner finaal het tegenovergestelde van mijn vader getroffen heb. Tenminste, zo lijkt dit in het begin.  Na een veel te lang durende relatie zijn er echter een paar problemen waar ik niet mee kan leven. Mijn partner is bijna nooit thuis. Van drie keer in de week sporten in het begin wordt het zes keer in de week leven met zijn afwezigheid. Hij zit in de technische staf van zijn sportclub en dat slokt hem helemaal op. Als ik er iets van zeg snauwt hij me toe:” Je denkt toch zeker niet dat ik voor jou thuis ga blijven hè”, en hij dikt het nog eens extra aan met een veelzeggend gezicht: “ik moet er niet aan denken”.

Afwezig en afwezig

Dat is het moment dat ik zeker weet dat ik zonder hem beter af ben, er knapt iets in me. Tenslotte kun je beter jezelf vermaken als je niemand verwacht, dan dat je de hele avond zit te wachten op iemand die maar niet komt. Dat vreet aan je. Een sport-aholic, en net als mijn vader geen avond thuis, en is hij thuis, dan zit hij onrustig te zappen tot ie ergens een sportprogramma op televisie ziet. Op die momenten moest je hem vooral niet storen. Geestelijk afwezig dus. Pas  op dat moment zie ik de onvermijdelijke overeenkomsten. De schellen vallen van mijn ogen.

Foute mannen
Je kiest je eigen veilige shit blijkbaar onbewust uit bij het selecteren van je partner. Je bent aan bepaald gedrag gewend dus komt het vertrouwd over.
En na deze relatie overkomt het me nog eens een tweede keer.  Moeiteloos zie ik na een tijdje weer de vergelijking. Het lijkt wel of het een beetje in mijn aard meegebakken zit, want onvermijdelijk val ik op de “foute” mannen. Sterker nog, ik voel me ertoe aangetrokken als door een magneet. Maar nu ik het patroon erken is het over met de ellende.

Niks lekkerders als je eigen veilige shit
Ik vind namelijk de adequate oplossing voor mijn problemen.
Hoe? Heel simpel. Ik val nog steeds op dezelfde ‘foute mannen’, altijd bezig en altijd onderweg. Aholic van top tot teen. Niks aan te doen. Het gekke is, het stoort me niet meer. En waarom niet?  Ik zorg er tegenwoordig voor dat mijn eigen leven goed gevuld is.

Als het niet kan zoals het moet, moet het maar zoals het kan
Leuke baan, leuke hobby’s en het is meegenomen voor mijn partner als ik af en toe tijd voor hem vrij kan maken. Hij een beeldschermjunk, ik zit aan het bureau naast hem en ik doe er nog eens een graadje bovenop. En ik heb het gevoel dat we het zo nog jaren vol kunnen houden. Gek toch, nu snap ik pas waarom mijn moeder het altijd zo druk heeft, en nog steeds. Binnenkort zijn ze 60 jaar getrouwd, en als je er langs wilt, moeten ze eerst de agenda trekken om te kijken of ze wel tijd hebben. Kortom, in plaats van het 180 graden anders te zoeken moet je maar één ding doen, gewoon leren om ermee om te gaan. Want er is toch niets zo vertrouwd als omgaan met je eigen veilige shit.

 

Heb jij ook wel eens last van bindings- of verlatingsangst? Misschien is de volgende training wel wat voor je.

Please follow and like us: