Klaar in een wip

Afbeeldingsresultaat voor aardappelpureePas wilde ik snel een maaltijd op tafel hebben en nam voor het gemak een pakje aardappelpuree. Het felgele opschrift ”klaar in een wip” deed me denken aan mijn buurtjes van vroeger, een wat ouder stel. Ze hadden een serie van vijf kinderen voortgebracht, waarvan alleen de jongste dochter zo af en toe nog thuis kwam in de weekends.
De buurvrouw was een gezellige klets, maar zodra mijn buurman binnenkwam sloeg de stemming altijd om. Ze deed altijd wat schampertjes tegen hem en behandelde hem bijna met minachting.

 

Jaloers op onze verliefdheid

Af en toe nam ik een vriend mee naar huis en op een avond kwam ik de buurvrouw tegen in het trapportaal. Ze keek een beetje raar naar ons terwijl we hand in hand een beetje verliefd liepen te doen. Later vertelde ze me dat ze jaloers was op mijn jeugd en op mijn momenten van verliefdheid. Zelf had ze dat allang niet meer, ze had haar man zelfs na de bevalling van haar laatste kind doodleuk medegedeeld dat ze nu wel aan haar echtelijke plicht had voldaan in bed.

Emanuelle 

Afbeeldingsresultaat voor film emmanuellePas later begreep ik dat de buren leden aan een communicatieprobleem. De buurman kwam op een middag aarzelend op mij af en vroeg fluisterend of ik van plan was die avond naar de film Emanuelle te kijken. Indertijd was bloot op de televisie nog iets opwindends en de eerste commerciële zenders waren in opkomst met vaak lokkertjes op het sensuele vlak. Ik had eigenlijk een intieme avond met mijn vriend gepland, eerst warmlopen voor de buis en dan later nog eens dunnetjes bepaalde scènes overspelen in de slaapkamer. Maar ik kan natuurlijk weer geen nee zeggen. De buurman keek er een beetje zielig bij, toen hij vertelde dat in zijn huis dat soort films niet mochten worden bekeken. Zijn vrouw moest er niets van hebben. Ik streek met mijn hand over mijn hart en nodigde hem uit om dan maar bij ons te komen. Het leverde wat protesten van mijn vriend op, maar ik had de toezegging inmiddels al gedaan.En wat genoot die man zeg, hij was er helemaal stil van. Zijn thuisfront was onwetend van deze uitspattingen en de buurman wilde dat wel zo houden.

Voyeur

Op de maandagmiddag daarna, toen ik uit mijn werk kwam, stond de buurvrouw al in het trapportaal te wachten. Ik zag dat ze opgewonden was, maar ze wilde perse bij me naar binnen om mijn mening te vragen. Afgelopen weekend was ze wakker geworden van gestommel in de woonkamer en omdat ze dacht een inbreker te betrappen was ze dapper genoeg met de honkbalknuppel van onder haar bed naar de kamer geslopen. Toen ze door de kier van de openstaande deur naar binnen keek, kwam ze echter niet de verwachte inbreker tegen, maar het resultaat was even schokkend. Haar dochter lag half ontkleed op de bank met haar benen gespreid terwijl haar vriendje haar stevig aan het beffen was, zo kon ik opmaken uit haar beschrijving. De buurvrouw aarzelde nog even en voegde er toen aan toe dat ze eerst verstijfd van schrik had staan kijken om vervolgens te merken dat ze gevoelens kreeg die ze al lang niet meer had. Ze vond het gênant van zichzelf dat ze langer had staan kijken dan nodig was.

Klaar in een wip

Ze stopte even met haar verhaal om te peilen wat mijn reactie was op zoiets. Toen ik haar vroeg wat ze nu precies wilde weten bleek dat ze volkomen onbekend was met de techniek. Ik stelde haar gerust dat dit een volkomen normaal gebruik was in een goede relatie en na die mededeling droop ze af met de mededeling: “Mijn man was altijd klaar in een wip”.

Black Emmanuelle

Aan het eind van de week kwam ik de buurman weer tegen. Hij wist dat Black Emanuelle nu ook op de televisie kwam en wilde dolgraag weer een avondje bij mij komen. Ik heb hem toen maar aangeraden om gezellig een ruikertje te kopen en een flesje wijn en gewoon thuis die film te gaan kijken, om daarna de scènes na te gaan spelen met zijn vrouw. “Nee heb je, ja kun je krijgen”, voegde ik er aan toe. Na even nagedacht te hebben kreeg hij een ondeugende blik in zijn ogen en ik begreep toen dat hij ook werkelijk de moed had verzameld. De week daarop kwam ik de buurtjes tegen op straat, hand in hand, de buurvrouw keek helemaal verliefd en in-gelukkig. Ze zagen me niet eens. Zo zie je maar weer dat een mens nooit ergens te oud voor is, en zeker niet om te leren. De buurman had eindelijk begrepen dat je tegenwoordig helemaal niet zo snel klaar bent in een wip.

Komt dit verhaal je bekend voor? Zit jij in hetzelfde schuitje, volg stiekem een cursus en organiseer daarna een Emanuelle marathon. Je leest hier meer over in het volgende verhaal. 

 

 

 

 

 

 

Please follow and like us: