Kleine kinderen, kleine problemen

Toen mijn kinderen nog kleuters waren leek het leven nog zo simpel. Toen ik ging scheiden van hun vader deden ze niet zo moeilijk, pappie had nu eenmaal een ander huis dan hun moeder. Mijn liefdesleven bloeide in het geheim op in de weekends, als mijn kinderen bij hun vader verbleven. Ik ontdekte het leven van stappen en uitgaan…net een tweede jeugd. Ik was jong, slank en knap, een alleenstaande ouder, en er lag een hele wereld aan mijn voeten. Elk weekend bracht voor mij spanning en sensatie en het lukte me regelmatig om een nieuwe verovering mee naar huis te lokken. Als zij de volgende ochtend weer bij hun positieven kwamen en struikelden over de massa’s duplo, kleurboekjes en poppen, waren ze zo weer vertrokken. Sterkere argumenten had ik niet nodig om ze weer weg te krijgen. En ik vond het wel prima zo. Voor mij geen vaste relatie, wel de lusten, niet de lasten. Heb je een relatie, dan heb je ook weer problemen, was mijn filosofie, en problemen daar zat ik nu net niet op te wachten.

Leven is simpel

Ach ja, die vrijheid was heerlijk en ik had dat best wel zo willen houden, ware het niet dat ik er toch eentje tegenkwam die helemaal niet in paniek raakte van al dat speelgoed en het idee dat er nog koters rondliepen. Hij was juist dol op een gezinsleven, zo verzekerde hij mij. Hij vond het vooral leuk omdat kinderen in de kleuterleeftijd nog zo ‘lekker onschuldig’ zijn. Omdat ik hem wel aardig vond, mocht hij na het eerste vrije weekend ook nog op herhaling. Ik verveelde me dus niet zo gauw met hem. Tijdens ons derde weekend werd de romance verstoord. De kinderen kwamen een avondje eerder thuis dan gepland. “Nou dan ga ik maar weg want als je kinderen thuis zijn kan ik het niet maken om in je bed te slapen”, zo reageerde hij. Ik was het niet echt met hem eens, want het leven was toen nog zo simpel. Ik besloot het gewoon voor te leggen aan ze. En ze maakten er geen probleem van dat ie bleef, behalve de jongste van vier. Die had een specifieke indruk van het gedrag van mannen “Als je geen boeren en winden laat, dan mag je blijven”, en de rest sloot zich hier gretig bij aan.

Ze zijn aan ’t neuken

Wie nog jonge kinderen heeft geniet al snel weer van privacy, tussen 7 en 8 ligt het hele spul al weer op bed. Ons liefdesleven kreeg alle kansen om ongestoord op te bloeien. Na een heerlijke nacht vonden we elkaar nog eens in de vroege ochtenduren. De slaapkamerdeur stond op een kier. Het duurde niet lang, voordat de jongste twee van 4 en 5 wakker werden. Aan het gestommel te horen waren ze al onderweg naar mijn slaapkamer, toen de oudste zich bedacht… want mamma had immers visite. Heel voorzichtig werd de slaapkamerdeur een paar centimeter verder opengeduwd en ik besloot me slapend te houden. Mijn geliefde schoot onder de dekens om zijn slip te zoeken en aan te trekken, en wat de meiden zagen was een golvende beweging in bed. “Op de vraag van de jongste aan de oudste wat we aan het doen hoorden we: “Och, ze zijn aan het neuken, kom, we gaan maar naar beneden, televisie kijken”. Ik verbaasde me over de vocabulaire van mijn kinderen en kon me niet herinneren dat ik op die leeftijd al iets wist van neuken, voortplanting of andere zaken. En waar mijn dochter die kennis vandaan had was me helemaal een raadsel.

Heel nodig

Nog maar nauwelijks bekomen van de schrik en van mijn lachbui, werden we opnieuw verrast. Blijkbaar was de televisie toch niet zo spannend in vergelijking met wat er boven gebeurde. De meiden kwamen terug en kropen de slaapkamer in. Vanuit het voeteneind zochten ze zich een weg tussen mij en mijn geliefde in naar boven. “Hallo”, zo begroette mijn oudste mij met een ondeugend gezicht. “Gaan jullie nog douchen?” “Vind je ons vies dan”, zo vroeg ik en kon me niet zo gauw bedenken waar haar vraag op sloeg, maar daar kwam ik al snel genoeg achter. Toen mijn geliefde inderdaad naar de badkamer verdween, liepen de meiden nieuwsgierig achter hem aan. Hij deed de badkamerdeur op slot, en dat was iets nieuws bij ons in huis. Daar stonden ze, zwaar teleurgesteld over het feit dat ze buitengesloten werden. “Doe eens open, want we moeten heeeel nodig”, zo riepen ze beiden tegen hem, maar mijn vlam was niet te vermurwen. Nog weken daarna, als hij in de douche verdween, bleven ze zeuren, totdat hij de badkamerdeur eens openliet op mijn advies. “Ze kijken er echt geen stukje vanaf”, zo liet ik lachend weten. De meiden waren zichtbaar verheugd toen ze de open badkamerdeur ontdekten, want ze vlogen meteen naar binnen terwijl hij onder de natte straal stond. Vanaf dat moment was de nieuwsgierigheid bevredigd en werd hij met rust gelaten.  Ach ja, het leven was toen nog simpel, kleine kinderen, kleine problemen.

Please follow and like us: