Scheet

“Ik heb het uitgemaakt!” Met een onelegante plof landt mijn vriendin naast me op de bank. Wat serieus bedoeld is komt grappig over en ik proest het uit. Met een olijk gezicht verklaart ze: “Hij weigerde een biertje voor me te halen in de kroeg”. Ik schiet in de lach, niet omdat ik vrolijk ben, maar van verbazing. Een dikke vijf jaar verkering in één klap van de kaart geveegd door zo’n weigerachtig gebaar op een dorstig moment, dat kan er bij mij niet in. Zeker niet omdat mijn vriendin juist altijd zo’n geduld heeft met alles en iedereen.

Wanneer ik doorvraag blijkt, dat ze zich al een poosje ergert aan allerlei gewoonten van hem, de laatste tijd zat het niet lekker tussen haar en haar vriend. Ze kreeg zelfs neigingen om dingen aan hem te veranderen, en als je eenmaal zover bent.. Hoe vertel je je liefje dat je t niet meer ziet zitten met hem? Nog 1 misstap, en ik maak het uit? Omdat je geen bier haalt dan kun je t schudden? Hoe langer de relatie duurt, hoe zwaarwichtiger de reden moet zijn, of is dat helemaal niet zo?

Als de liefde niet diep meer zit, volsta je dan met een oppervlakkige smoes? Je kunt een relatie toch niet uitmaken om elke scheet die dwarszit? Of juist wel. Want dan zouden er niet veel relaties heel blijven, vrees ik.

Floepert

Neem het eens letterlijk. Die dwarse scheet als voorbeeld. Als de relatie nog pril is willen de heren zich nog wel inhouden. Ik heb er eens een gekend die zich net zo lang inhield tot ik zelf eens in de fout ging. We lagen ’s avonds ergens in een caravannetje op een camping. Na een heerlijk maar eenvoudig erwtensoepdiner ’s avonds speelden mijn darmen op. Zo erg dat de de krampjes krampen werden. Ik overwoog nog om mijn kamerjas aan te trekken en buiten naar het toiletgebouw te gaan, maar zag op tegen die avondwandeling puur voor die ene scheet. En als ik van het binnentoilet gebruik zou maken zou hij het ook horen. Wat moest ik doen. Eigenlijk vond ik het ook net weer te gek om voor een scheet uit bed te stappen. Helaas, die twijfel duurde te lang. De kleine stiekeme floepert die ik had willen laten ontsnappen werd een enorme plof en de toon was meteen gezet.

Ploffen

Had ik het maar niet gedaan, want vanaf dat moment werd me duidelijk dat ik een date had met een waarlijk schetenkanon. Hij deed het overal, in bed, tijdens intieme momenten als we samen gezellig aan het afwassen waren, in de auto als hij net instapte, bij de voordeur zodra hij binnenkwam, bij mijn familie thuis (!). Het viel bijna te bestempelen als overlast.  Als ik bezwaar indiende tegen zijn gedrag wees hij mij op die eerste keer. “Jij bent begonnen dus jij hebt geen recht van spreken. Helaas had hij wat dat betreft nooit zindelijkheidstraining gekregen, zijn hele familie liet alles wapperen zoals het uitkwam. Hij bleek nog de minst erge als we daar waren. Soms droom ik ervan, om op de bank te ploffen, triomfantelijk om mij heen te kijken en te zeggen: “Ik heb het uitgemaakt, waarom? Hij liet een scheet!

Winden

Wat betreft dit onderwerp lijkt het me wel weer eens leuk om jullie als vaste lezer van Geraldine Liefharts verhalen naar een andere website van mij te verwijzen.
De schetenwappelijke kant… o sorry, de wetenschappelijke kant van winden laten.
Winden laten is gezond

 

Please follow and like us: