Stiekem toch binnen woppen

Weer net 18.
Geraldines uitvluchten krijgen een spannend vervolg.

Een wop-relatie, voor mij een ideale uitvinding. Wippen Ontbijten en Pleite. Ook al lijkt het bij mij vaak meer op een WP relatie, want dat ontbijt kan me soms gestolen worden na een zware nacht. ‘Dat woppen doe je maar bij een ander’, zo hadden mijn kinderen mij gedicteerd. Maar ik ben nooit zo’n gehoorzaam typetje geweest, daar had mijn moeder al over te klagen, en mijn kinderen moeten af en toe ook flink incasseren. Tenslotte hou ik hen ook niet tegen als ze naar boven sluipen met in hun kielzog een vriendje.
Vrijheid, blijheid.

Ongehoorzaamheid

Soms kan er dus niet gewopt worden, vanwege gebrek aan oppas. Mijn kinderen hebben op donderdagavond het happy hour van de horeca ontdekt en zien dit als leuke aanleiding om hun stapweekend alvast te vervroegen. Vanaf de donderdag, tot na het weekend is dus voor de kinderen, de rest van de dagen zijn voor mij. Gezien de afstand tot mijn sparringpartner in de wop-relatie is het niet mogelijk om even een tussendoortje in de vroege avond te regelen, het wordt dus altijd nachtwerk. En dan ben ik ook afhankelijk van het begin van de week. Geduld dus, dat is een schone zaak. Je zal maar de kriebels hebben. Ik word behandeld als een kind, zo dacht ik, en dat roept het bijbehorende gedrag op, van ongehoorzaamheid en stiekeme gedachten…

Whispering mode

Donderdagavond…het nageslacht maakt zich op om naar een dorp verderop te gaan. In ons dorp is volgens hen nooit veel te beleven. Rond tien uur verdwijnen ze, precies op tijd, want vlak nadat zij de achterdeur uitgaan, komt mijn wopje de voordeur binnen. We staan even onwennig in de woonkamer. ‘Snel naar boven’, sis ik, de jongste ligt net een uurtje haar matras af te luisteren, maar garantie voor een diepe slaap heb ik nog niet. We schieten tussen de lakens en er wordt gewerkt tot in de vroege morgen. Totdat de tuindeur piepend waarschuwt, controle! Het spul komt thuis, wat aan de luidruchtige kant. We switchen over op whispering mode, op geluidloos verder de liefde bedrijven. Opeens valt het me op dat mijn bed kraakt en ik begin zacht te sissen. Het werkt op mijn lachspieren en ik besluit dat dit meteen de laatste ronde is.

Een kick!

Tegen de tijd dat iedereen de slaapkamer opzoekt, ligt mijn sparringpartner al in diepe rust, een zacht gesnurk stijgt op vanaf het kussen naast me. O jee, daar heb je het gedonder, denk ik, want zolang hij snurkt, kan ik niet naar het toilet. Als ze me tegenkomen en het gesnurk horen, dan weten ze dat ik niet degene ben die ligt te snurken. Ik voel de drang in mij opkomen. Benauwd lig ik te wachten totdat het op alle slaapkamers rustig is geworden..voordat ik mijn lading kan lossen. Ik sluip opgelucht weer terug naar de slaapkamer. De wekker staat op een onmogelijk vroeg tijdstip, lekker veilig, want iedereen ligt dan nog in diepe rust als hij vertrekt. Na zo’n happy hour is het soms unhappy wakker worden voor de kids, zo weet ik uit ervaring. In het donker sluipen we naar beneden, en ik zwaai hem vrolijk uit. Tegen zevenen kom ik weer vrolijk boven en schiet onder de douche, om daar, zoals altijd, om tien over zeven uit te komen…gelukt, niemand heeft wat gemerkt…en wat is het heerlijk…ik voel me weer 18, net als na een stiekem avontuurtje onder het ouderlijk dak… Een extra kick, dat woppen binnenshuis!

Please follow and like us: