Teken van boven

Zeker nu de luizenmoeder zo populair is moet ik weer denken aan dit verhaal van een tijdje geleden. 

Net wanneer ik weer eens van plan ben me vol op het mannelijk schoon te storten, overkomt me iets waardoor ik genoodzaakt ben voorlopig in het celibaat te blijven. Het begint als ik verwoed achter het toetsenbord aan het chatten ben met een nieuwe ontdekking en ik even moet nadenken over een gevat antwoord. Ik haal onbewust mijn handen door mijn haar en hetzelfde moment regent het zwarte puntjes op mijn toetsenbord. Het duurt even voor het tot me doordringt, maar dan sla ik een ijselijke kreet. Arrrgghh… Die luizen die mijn buurmeisje laatst opdeed toen ze op een rommelmarkt pruiken ging passen… hebben gejongd en zijn overgeslagen op mij! Ik hol naar de badkamer op zoek naar een luizenkam en na flink doorkammen ontdek ik vol afgrijzen een joekel (bijna maatje bromvlieg) in mijn eigen haar.

Het is al laat die avond, ook omdat ik tijdens het chatten de tijd weer eens volkomen vergat.. Rond een uurtje of half twee ’s nachts spuit ik mijn haar vol met de inhoud van zo’n speciale spuitbus, met het voornemen om het de hele nacht te laten intrekken in een handdoek. Maar mijn delicate perzikenhuidje irriteert al behoorlijk na een kwartier. Het is niet om uit te houden. Dan maar weer uit bed en naar de badkamer. Ik krijg geen rust voordat ik ontelbare keren mijn haar gewassen en uitgekamd heb en ik geen ongerechtigheid meer tegenkom. Ook al heb ik alle luizenmoeders gedood, hun kids komen binnen 2 weken weer vrolijk tot leven, weet ik.

Alpinisten

Even later lig ik klaarwakker in mijn bed en bedenk me hoe die luizen in mijn haar terechtgekomen zijn. Natuurlijk heb ik heel hulpvaardig het haar van mijn buurmeisje uitgekamd. Ze zoekt wel vaker steun bij mij in noodgevallen. Ik prijs mezelf gelukkig dat de shampoo en luizenbestrijdingstoestanden die we samen hebben aangeschaft bij mij zijn blijven liggen. Misschien sprongen die luizen tijdens het uitkammen over op mijn lijf. Ze hebben mijn cup DD getrotseerd en zijn als ware alpinisten naar boven geklommen. Het kan ook gebeurd zijn toen we gezellig met z’n tweeën aan de thee zaten op de bank. Ik zie in gedachten die luizen een steeple-chase doen om via het ene hoofdkussen van het bankstel naar het andere hoofdkussen richting mijn kop te racen en vervolgens zich daar gezellig te nestelen. Terwijl ik in bed lig te piekeren gaat mijn hele kop weer jeuken en ik verbeeld me dat de luizen bezit nemen van mijn hele lijf. Ik besluit alles wat ik aan haar kan missen af te scheren, inclusief mijn schaamhaar. De volgende ochtend heb ik het er maar druk mee.

Opwindende chats

‘Heb je je poes kaalgeschoren voor die luizen, nee toch’, zo reageert een van mijn ex-vriendjes met vrolijke nieuwsgierigheid als hij van mijn avonturen hoort. ‘Dat zijn heel andere beestjes hoor, de platjes! En je hebt toch wel een kuifje laten staan zeker?’ Ik kan merken dat het idee aan een kaal poesje hem blijkbaar opwindt. Veilig vrijen zit er voorlopig niet in voor me, zelfs niet met een condoom over mijn kop, zoals werd geadviseerd. Maar het effect van een kale poes en de discussies hierover zorgen nog dagen lang voor opwindende chats. En als de plaag voorbij is – zo neem ik me voor – dan moet het scheerritueel maar eens herhaald worden. Als het kan samen met een leuke vriend die ook niet vies is van (scheer)zeep. En met die gedachte stel ik me voorlopig heel tevreden.

Please follow and like us: