Vallende bladeren

Last van vallende blaadjes. Sommige mensen hebben er elke herfst weer last van, die terugkerende depressies. Dan worden zij soms onherkenbaar somber. Zelfs ik heb last van vallende bladeren terwijl ik toch meestal vrolijk van aard ben.


Ik heb het weer voor elkaar! Een leuk chatvriendje tegengekomen tijdens de Beats Party van mijn datingsite in Scheveningen. Met helemaal nul-komma-nul aan verwachtingen heb ik mezelf getrakteerd op dat feest en opeens zie ik hem in het zonnetje genieten met ontbloot en gebruind bovenlijf. Vanaf dat moment ben ik gebiologeerd. Ik wil meteen alles over hem weten. Nu hebben ze op zo’n Beats party allemaal een badge met hun profielnaam, zodat je de mensen makkelijker herkent of later via de site op kan zoeken. Maar bij hem kan ik nergens een badge bespeuren. Het ontbreekt er op dat feest nog aan dat je ergens achter een computer kan duiken om zo via de datingpagina’s te gaan speuren. Ik voel me mede dankzij het weer een beetje warm worden. Zal ik hem wel of niet aanspreken?

Aandacht

Ik herken mezelf even niet terug en besluit me te ‘vermannen’. Met een koel drankje in de hand zet ik me neer in de stoel tegenover hem. Met mijn blote zanderige voeten strijk ik langs de zijne en heb meteen de aandacht die ik wil. Al snel blijkt de interesse van zijn kant in mijn persoon ook niet onaardig en we raken in een geanimeerd gesprek verwikkeld. Het is meteen een feest en de rest van de party ontgaat me eigenlijk een beetje. Natuurlijk dansen we op de heerlijke muziek tussen al die andere zwetende lijven. Al veel te snel is het weer voorbij. Tegen het einde van het feest lopen we samen aan de vloedlijn, hand in hand als een verliefd stel. Het loopt een beetje abrupt af als hij me wat in mijn oor fluistert en meteen zijn tong om mijn oorlelletje krult.

Goedzo meissie

Voorzichtigheidshalve krijg ik haast met afscheid nemen, ik ken mezelf. Eerst maar eens chatten, zo spreken we af. Een uur later als ik thuis ben, ga ik twijfelen. Ik ben meteen bang dat die man me een frigide type vindt en ga de volgende ochtend bij vrienden informeren hoe zij erover denken. ‘Goedzo meissie’, zo reageert er eentje instemmend. “Nooit de eerste keer met elkaar de koffer in, de ware wacht wel.” Maar ik krijg meteen weer van die wisselende stemmingen, die onzekerheid of ik het goed doe, of juist fout. Natuurlijk moet ik thuis meteen zijn profiel opzoeken. Alles wat ik die avond al van hem gehoord heb herken ik in zijn beschrijvingen. Het kan haast niet waar zijn. Wat daar in dat profiel staat beschreven komt overeen met wat er op mijn verlanglijstje staat. Eerst maar eens voorzichtig afwachten of het allemaal wel klopt.

Ware Jacob

De buren moeten inmiddels wel denken… Door de muren heen kunnen ze het getik op mijn toetsenbord iedere avond bijna horen. En daarbij dan nog af en toe onbedaarlijke lachsalvo’s. Mijn nieuwe chatvriend is gevat, leuk en ik zit te glunderen achter de computer. ‘Heb jij last van de vallende blaadjes’, vraagt mijn de man met de chatnaam Ware Jacob. ‘Nee’ antwoordde ik, ‘alleen soms van rondvliegende eikels’, die maken me wel eens depressief. Blijkbaar heeft hij ervaring met wisselende stemmingen bij de overgang van seizoenen. Hij noemt me een no-nonsense type en schat me in als een ongecompliceerde vrouw. Ach ja, hij moest mijn ex’en eens spreken, denk ik, maar ik druk die gedachte gauw weg.

Vallende bladeren

Het is blijkbaar goed gevallen, die eerste keer elkaar ontmoeten en de boot nog even afhouden. We leren elkaar via de chat en via de mail behoorlijk goed kennen. Mailen met iemand die me een bijzondere vrouw noemt, daar krijg ik nooit genoeg van! Desondanks komt er snel weer een afspraak. En mede door de zinderende e-mails zijn de verwachtingen hoog gespannen. We lopen de spanningen er nog een beetje vanaf tijdens een wandeling in het bos. En ook al lijkt het nog hoog zomer, door de droogte van de afgelopen tijd zijn er al heel wat bladeren gevallen. Ik steek er een paar in mijn zak. Als ik later onder zijn douche vandaan kom is dat het enige wat ik nog draag. Ik heb de bladeren aan mijn lijf geplakt met zijn haargel. Ach ja, ook Geraldine kan soms wel eens last hebben van vallende bladeren.

Please follow and like us: