Verkeerde knopjes

een man die niet kan beslissenBegin nooit met een getrouwde man, het kan leiden tot vreemde scenario’s. Geraldine Liefhart sloeg alle waarschuwingen in de wind toen ze haar vriendinnen vertelde over de eerste kennismaking. Het leek haar wel eens spannend. 
Op de datingsites kom je allerlei soorten mensen tegen. Sommigen zijn getrouwd en zoeken actie naast hun al lang durende huwelijk. Het is wel eens gebeurd dat ik er eentje trof die het wel heel erg slim aanpakte. Toevallig had hij gesnuffeld op de datingsite. Hij nam contact met me op, niet omdat hij op zoek was naar een avontuurtje, maar voor zijn werk kon hij mijn assistentie wel gebruiken. Hij zocht namelijk een schrijfster voor zijn nieuwste boek. Hij vond dat hij het wel aardig kon vertellen, maar op papier was hij minder sterk.

Verveling slaat toe
Inderdaad, na enige aarzeling besloot ik hem uit te nodigen voor een nadere toelichting. Zijn boek sprak me wel aan en ik zag er wel brood in. Het duurde dan ook niet lang, of we waren er samen flink mee aan de slag. Terloops informeerde ik even waarom hij nu via een datingsite zocht naar medewerkers. En toen kwam het hoge woord eruit. Kinderen de deur uit, de verveling sloeg toe. Hoewel hij toegaf nog veel om zijn vrouw te geven kwam hij niet meer zo aan zijn trekken. Wel in bed, maar niet qua uitgaansleven.

Hij had zich zijn hele leven al te pletter gewerkt en wilde zo rond zijn vijftigste wat meer om zich heen gaan kijken. Dat had hij verdiend! Zo vond hij. Avondje Jordaan, zo hier en daar lekker even uit de band, maar zijn vrouw bleef liever thuis met een breiwerkje. Ik kon het me indenken en stelde voor mij eens als uitgaanspartner te nemen. En toen klonken de waarschuwende woorden van mijn vriendinnen al: begin nooit met een getrouwde man.

Hoe zou hij zoenen? 
Het volgende weekend liet hij me kennis maken met de leuke kroegjes in de Jordaan, maar niet voordat we ergens een hapje hadden gegeten. Het werd gezellig en ik besloot meteen een André Hazesfan te worden We eindigden de
avond in Ufod in Amstelveen, in een soort club waar blijkbaar de vrouwen het wanhopigst waren om een nieuwe partner te vinden. Compleet aangeklede overjarige lijken, gekleed als 28-jarigen met pruik, opgekrikte borsten en aanplakwimpers. “Van achteren prachtig maar van voren tachtig”.
Maar gelukkig waren er ook nog enkele gewone uitgaanders, zo op het oog.
Het werkte in ieder geval op onze lachspieren en tijdens het lachen vroeg ik me hardop af hoe hij zou zoenen en kreeg al snel het antwoord. Voor mij was dit voldoende Deze man had er zin in, wist ik. Zonder enig schuldgevoel verleidde ik hem tot meer en het werd nachtwerk. Gelukkig was hij heel open en eerlijk wat betreft zijn pogingen om wat meer kleur in zijn leven te brengen. Dat schept tenminste geen verwachtingen. En zijn vrouw schikte zich blijkbaar in haar situatie. Een losgeslagen vijftiger die zijn penopauze optimaal beleefde. Ik was zijn vriendinnetje geworden voor de donderdagavond, oké, eentje mét dan, want voor de maandag, woensdag en vrijdag had hij nog meer ‘interessante’ vrouwen gevonden via de site, waar hij overigens geen seksuele uitspattingen mee had. Als ik hem vroeg hoe zijn vrouw er over dacht dan stelde hij me gerust. Hij had afgesproken dat wat hem betreft het huwelijk ‘open’ zou worden, en wat zij deed moest ze zelf weten, dus hij ook. Het ging op den duur toch een beetje aan me knagen.

Zijn vrouw dus… 
Vooral nadat ik eens gesproken had met zijn vrouw, en zij toch wel een heel ander idee had over ‘open huwelijken’. Ik vond het al bedenkelijk dat zij achter mijn telefoonnummer was gekomen. Toch bleef ik ermee doorgaan, totdat
er iets gebeurde wat je in je ergste nachtmerrie niet kan bedenken.
Op een zondagmiddag, niet eens ‘mijn dag’, vroeg hij of ik mee ging om een vorkje te prikken, hij verveelde zich. Bij thuiskomst bleven we nog wat napraten over mijn vakantieplannen, allemaal onschuldig. Op een gegeven moment ontdekte hij dat zijn mobiele telefoon ‘per ongeluk’ zijn thuisnummer had gedraaid. Zijn vrouw had minstens een uur mee kunnen luisteren met onze conversatie die echt over van alles ging. Toen we het ontdekten waren we verbijsterd. Maar we waren niet de enigen. Ook zijn vrouw was verbijsterd.

Dinsdagavondmeisje
Eindeffect: hij gescheiden, en ik kon er niet meer tegen en verbrak definitief de relatie, net nu hij ‘vrij’ zou komen. De wijze woorden van mijn grootmoe schoten me te binnen. “Kind, bedenk je goed, hoe je er aan komt, zo raak je er ook weer vanaf”, en dat ging over hoe je mannen kon ontmoeten en kwijtraken. Ik moest er niet aan denken om ooit in een later stadium van mijn leven in diezelfde schoenen te staan als op dat moment zijn vrouw stond. Gisteren ontving ik een mailtje van hem, blijkbaar gericht aan zijn aanstaande vrouw. Volgens mij gaat ie nu in zee met zijn “dinsdagavondmeisje”. Ik reageerde verbaasd…verkeerde knopje ingedrukt zeker, nu ik na 1,5 jaar iets van hem te horen kreeg. Inderdaad, zo antwoordde hij…maar nu ik er over nadenk…is het niet zo’n type om verkeerde knopjes in te drukken. Ik blijf me nog altijd afvragen, of het toen per ongeluk was of expres, dat hij zijn vrouw waar hij blijkbaar niet van af kon, mee liet luisteren met ons gesprek. En die vraag zal misschien wel nooit beantwoord worden.

PS: twee weken geleden zag ik dat hij mijn linkedin profiel had bezocht, 20 jaar na dit gebeuren…  wie weet is hij inmiddels uitgekeken op zijn dinsdagavondmeisje…


Hoe zou het zijn geweest als ik echt in mezelf had geloofd? 

Het moet toch heerlijk zijn als je zo in jezelf gelooft, en ook vertrouwen hebt in jezelf dat je voelt dat je veel te goed bent om met iemand te daten die al getrouwd is. Zeker als je het al van tevoren weet dat je in die situatie gaat stappen.

Heb jij je ook wel eens afgevraagd hoe het zou zijn om een blijvend zelfvertrouwen te hebben dat je nooit in de steek laat? Om diep van binnen te weten dat je het waard bent om succesvol, geliefd èn gelukkig te zijn?

Hoe zou het voelen om niet meer afhankelijk te zijn van anderen en voor jezelf op te komen? Om niet meer alles perfect te willen doen of bang te zijn dat je fouten maakt?

Hoe zou het voelen om niet meer zenuwachtig te zijn, maar rustig, kalm en vol vertrouwen in je eigen capaciteiten? Hoe zou jij je voelen als je jezelf voor de volle 100% accepteert, precies zoals je bent?

Fantastisch, nietwaar? Misschien wordt het voor jou ook tijd voor een online cursus zelfvertrouwen.

 

Please follow and like us: