Was ik maar meer zoals mijn moeder

Zwijgen is zilver, spreken is goud

Luister naar je moeder.

oudere vrouw met hoed“Was ik maar meer zoals mijn moeder”, zo bedacht ik me pas. Vroeger zal ik die wens nooit openbaar gemaakt hebben, maar ik besef wel wat ze heeft bereikt, en waardoor. Zo kon zij kon vroeger flink ruzie maken over de kleinste zaken. We werden er wel eens dol van hoe veeleisend zij kon zijn. Meestal werden die ruzies met onze vader uitgemeten onder de maaltijd, waar we als kinderen verplichte toehoorders waren, maar we hoefden het overigens niet in onze hersens halen om aan de discussie mee te doen. “Spreken is zilver,
zwijgen is goud”, kregen we dan te horen.

 

Lullige dingetjes
Mijn moeder heeft niet gestudeerd, maar ze gaf ware colleges op het terrein van de levensuniversiteit. Zo heeft ze het elkaar gekregen dat haar huwelijk het 65 jarige jubileum heeft gehaald. Daar hoef je bij mij niet om te komen met die mislukte pogingen. En nu besef ik waarom: ik heb nog nooit over lullige dingetjes ruzie kunnen maken. Ik slikte in allerlei situaties gewoon alles tot de bom barstte en dan volgde een ware explosie. Met vaak niet meer terug te draaien confrontaties en daarop volgende verbaasde blikken, want van mij mocht toch immers alles, ik was toch dat makkelijke vrouwtje!

Territorium

Kom maar op, zo dacht ik na vier jaar verplicht celibaat strijdlustig. Ik weet nu hoe het werkt. Vol vertrouwen in mezelf stortte ik me weer in het liefdesleven. Maar voordat ik het wist, merkte ik, dat ik nog steeds de kunst van het ruzie maken en vooral om lullige dingetjes, niet onder de knie had. De voorbeelden zijn simpel. Wat is nu vier jaar een spetterloze wc vloer?
Heerlijk toch? Zo’n nieuwe vlam is nog maar nauwelijks binnen en klettert dan al aan alle kanten over de rand van de wc-bril, die hij voor het gemak ook nog eens omhoog laat staan. Weg heerlijk frisse lucht, het ruikt er binnen de kortste keren als een urinoir. Zijn territorium is uitgezet. En wie kan er weer elke dag gaan dweilen als zij haar mond niet opentrekt? En dat territorium gaat nog verder. De nieuwe vlam is nog maar nauwelijks een eerste weekend bij me te gast, als hij al besluit zijn tandenborstel hier te laten staan, lekker makkelijk voor de volgende keer, en… dat vind je toch zeker wel goed? En dan die natte badkamervloer… Oh, had ik dat zelf moeten opdweilen? Gut, ik had net zo gehoopt dat jij overhemden kon strijken, maar dat valt vies tegen, nu moet ik het zelf doen.

Dominant gedrag

Ik heb me dus nu door schade en schande wijs geworden voorgenomen om naar mijn moeder te luisteren. Het voorbeeld te volgen. Dat beetje levensuniversiteit wat zij heeft weten mee te geven, ga ik nu in de praktijk brengen. De enige keer dat ie een beetje de baas mag zijn is in bed. Ik hou wel van een beetje dominant gedrag tussen de lakens, zolang het een spelletje blijft. Maar buiten de slaapkamer wordt het oppassen met mij. Een van mijn huisgenoten heeft al gezegd dat het bij ons thuis de laatste tijd wel Jerry Springer lijkt (een tv programma waarin constant geruzied werd… een hit). Prima, als ze er zo geboeid naar kijken, naar dat domme televisieprogramma, kunnen we dit ook wel vaker in real life meemaken. Heerlijk, althans, zo lang we geen bodyguards hoeven in te zetten.
Zwijgen is zilver en spreken is goud, daar ben ik ondertussen van overtuigd! Het leven wordt zo een stuk simpeler.

 

Heb jij ook constant spanningen in je relatie? Misschien kun je dan wat met de volgende cursus.

Please follow and like us: